take me back...

Hanggang ngayon, fresh pa din sa isip ko ang mga nangyari.. katabi ko si Lolo sa van nung dalhin namen sya sa hospital, nakita ko ciang unti unting nawala.. npakasakit.. di ko pa din maramdaman na wala na si Lolo.. parang kasama pa din namen sia sa bahay, katabi ko matulog.. papaliguan ko pag wala akong pasok, nanunuod ng tv sa room, lalabas para mkipgkwentuhan.. npakahirap isiping wala na..

inilibing ang Lolo nung saturday (May 10) sa Loyola Memorial Park Marikina.. Buti hindi kame inabot ng ulan.. Since ako lang ang unico hijo in the family, ako ang napiling magsalita sa Interment,.. Sabe ko hindi ako iiyak, pero di ko napigilan, I started crying like a baby nung paghawak ko ng microphone,, Nagpasalamat ako sa lahat ng nakiramay at tumulong, sa lahat ng kamag-anak at mga kaibigan na hindi kame iniwan sa ganitong pagsubok samen.. Maraming maraming salamat.. We will miss you Lolo!

Life must go on, iyan ang gusto ni lolo nung nawala din ang Lola nung 2006. So eto ako ngayon (Monday) ang aga ko sa office after a very long stressful weekend of puyat and pagod.. Ang aga ko sa office (Congratulations!!) Ang saya ng welcome,, 166 emails.. waaaahhhhh!!!! dito na ko sa workstation nag lunch.. THANK YOU WELLA! for your support and sa pag back-up mo saken sa work.. DI biro ang dame ng entries na ginawa mo and sa pagsagot sa stupid queries ni V_R__N.. wahahaha,, Bawi ako sayo next time.. Uwi ako maaga today kc pa-siyam sa bahay.. May padasal and pakain (courtesy of Martha's plates Catering).. Gusto ko ng bumalik sa gym!!! Pumayat ako sa puyat pero ang laki ng tiyan ko sa kakakain.. hehehe..

R I P : RUBEN ENRIQUEZ SANTOS (October 7, 1931 - May 3, 2008)

May 3, 2008 (Saturday), Urdaneta, Pangasinan.. We left the house at around 6am, sumakay sa white L300 van na si Kuya Peping ang nag drive.. Pupunta kme sa 90th birthday ni Inang Carmen (balae ni Lolo).. Dumaan kame sa Philcoa para daanan ni Joy kc sasabay cia pauwi sa Pangasinan.. Since dalawa lang ang anak ng lolo ko, si tatay (died 1998) at si Tita Enya (nurse sa US), kame lang ang relative ni Tita na andito sa Manila so kame ung represantative nia para sa birthday ng Biyenan nia (Inang Carmen). While on our way, tulog lang naman ang lolo, inisip ko na bka naman bumabawi lang cia ng tulog since ang aga namen nagising.. Ang naging usapan namen, pupunta muna kme ng Manaoag Church tapos txa pupunta sa bahay ni Tito Nandy (Tita Enya's husband na umuwi for his Mom's birthday) para in time for lunch.. So ayan na, nkita na namen ang Welcome to Pangasinan .. Bumaba c Jhoy sa may Mcdo (ka-team ko na sumabay samen kc uwi cia pangasinan).. pagkababa ni Jhoy, I asked them kung deretso na ba ng Manaoag, sumagot si Lolo, mag Hi muna daw kme kna Tito Nandy (along the hi-way naman kc ung bahay nila) and mag rest sandali.. So andun na kme, malapit na sa haus (P. Jacob street), pinakaliwa na ni lolo kay Tito Peping ang sasakyan.. Dumating na kame sa tapat ng bahay ni Tito Nandy, nag stay muna kme sa haus nia para mag rest tapos deretso na ulit ng Manaoag.. Naglabas ang Tito Nandy ng Videocam and Digicam, so picture picture muna.. Nakita namen ipinasok ang lechon, e favorite ni Lolo kaya sumunod cia sa kusina para mag Hi din sa mga relatives ni Tito Nandy, lumabas cia then nagpunta sa tapat na bahay kc nakita nia c Uncle Lino, na nakasama din nia sa US before.. excited cia sa pagpunta, ang bilis ng lakad,, sumunod c Ditse txa c Nanay.. Ako, Ite, Jhen and Jerico, naiwan sa kabilang bahay kc kausap namen c Inang Carmen, mga after 10minutes, narinig nalan namen na may sumisigaw (c Uncle Lino).. since iba ang language na ginamit, di namen maintindihan agad.. sa tumakbo cia samen tapos sabe "Ung matanda, ung matanda". kinabahan nako, tumakbo nako sa kabilang bhay, pagdating ko dun, nakita ko may mga dumi at ihi na sa sahig tapos boses ni Nanay naririnig ko (sana banyo cila).. Un pala ang kwento, nagkkwentuhan cila sa may veranda tapos nagpasama c lolo kay Ditse na parang madudumi nga daw cia.. di pa cila nakakarating sa banyo ng biglang mapaluhod c Lolo, nadumi at naihi na cia sa short, tapos dinala ni Nanay txa Ditse sa CR para dun ituloy ung pagdumi, pagdating sa CR, parang wala na sa wisyo ang Lolo, nahihirapan daw cia huminga, so may dala naman ciang gamot kaya pinainom namen.. since madame na ciang dumi sa pants nag decide kme ni Nanay na hugasan muna ang lolo para madala namen sa nearest hospital..pinaliguan namen cia ni Nanay, tapos binuhat na namen ni kuya Romel (tito nandy's nurse brother na umuwi din from US) para isakay sa wheelchair palabas.. ang tagal ng ambulance so we decided na  isakay nalan sa van namen..umiiyak na c Ite txa Nanay, kame kalmado lang.. inihiga namen cia,.. unti unti nang nawawalan ng pulse, nung nawala, ni CPR na ni Kuya Romel tapos si Ditse ang nag blow.. nag response pa cia, nang pagkatapat namen sa hospital, dun na nawala, bumaba na c Ditse para kunin ung stretcher, naiwan kme ni Kuya Romel sa van, ako naman ang nag blow, wala na.. di na cia humihinga.. sabe ni Ditse, nagtataka daw cia kc ung stretcher parang na stuck na sa isang gilid ung gulong, ayaw umandar (maybe it's a sign).. lumapit ang doctor sa van, tapos finally, naisakay cia sa stretcher, dinala sa loob ng hospital.. ni declare na ni Doc na  Dead on Arrival.. Oh my God! wala na c Lolo, umiiyak kameng lahat, di kame mkapaniwala.. ginawa namen ang lahat..we waited for an hour para maiuwi c lolo sa manila, 5 hours ang biyahe namen pauwi kc umuulan din.. It was one of the darkest moments in my life.. Hindi kame makapaniwala, wala na c Lolo.. Ok na ok pa cia kanina nung pag alis namen.. Hindi ko alam ang gagawin ko.. Ang naisip kong tawagan c Denise, para mkpagpaalam na mag leave ako (nkkhiya kc month-end pa naman).. Sobrang iyak ako ng iyak kay Denise. Sa labas ako umiyak kc ayoko magpakita sa knila, dahil ako lang nag iisang lalake sa pamilya, ayoko mkita nilang mahina ako,., ang saya saya namen nung nagpunta kme tapos pag uwi namen, sobrang lungkot na.. Nung namatay ang Lola (2006) naging sobrang malungkot ang lolo.. naging magkatabi kame sa pagtulog kc di namen cia iniiwan mag isa.. Lumaki kme talga sa lolo't lola kc maaga kme nawalan ng tatay.. tapos ang nag iisang anak nila nasa abroad pa.. Napakahirap lang isipin na ang bilis bilis ng nangyari, kapag oras mo na, khit pa gaano kau kasaya, kukunin na cia sa inyo.. May nkapagsabe samen na sabe daw ni lolo, kpag cia malapit ng mamatay, ayaw niang magpapaalaga.. hay.. Sa isang banda, kasama na nia c Papa God, ang Tatay ko at ang Lola, Sigurado akong masayang masaya na cia.. Life is so short. We should live our life to the fullest.. Mahalin natin ang mga magulang, kapatid, mga kaibigan natin habang tayo'y buhay pa, kc di natin alam kung hanggang kailan tayo tatagal sa mundong ito.. We will never say goodbye Lolo, just see you soon.. Mahal na mahal ka namen..

Starbucks Coffee is supporting Earth Day 2008!

at any Starbucks store in the Philippines.

* Bottled water and pre-packed juices are not included in this campaign.

* Transactions with Senior Citizen, VAT Exempt and Handicapped discounts are qualified for this promotion. However other marketing promotions (ex. coffee passport), complimentary vouchers and other discounts (ex. Rustan's discounts and partner discounts) are disqualified to join this promotion.

I am starting to get confused on things.. things that I am not suppose to feel lalo na sobrang bilis, i mean ni hindi ko pa cia kilala.. message message lang.. pero ang hirap!!! gggrrr!!! gusto ko cia but i dont know kung ganun din cia.. there's no sign na gusto nia ko. lage nalan ako nauuna bumati, mag open ng topic etc.. hayy.. meron may gusto, pero ayoko naman kc hindi ko cia gusto.. kakabaliw!!! waaaaahhhhh!!!!!

well well well.. i lost 3 pounds already.. 32 na ulit waistline.. hehe.. hmmm 31 next month?? :D

I want to lose weight!!! Nag enroll tuloy ako sa fitness first. I am attending cosmic cycling, body jam and body balance with my gym bud denise.. hehehe.. kelangan magtuloy tuloy para magkasya ulit nga damit ko sakin! :)